Wielki Post w roku jubileuszowym 140-lecia naszego Zgromadzenia

Uważność serca w codzienności

Tegoroczny Wielki Post przeżywamy w szczególnym czasie – w Roku Jubileuszowym 140-lecia powstania naszego Zgromadzenia. To czas wdzięczności za drogę, którą przeszły przed nami nasze Siostry oraz osobistego pytania każdej z nas: dokąd dziś prowadzi mnie Pan?

Wielki Post przypomina, że w codziennym zabieganiu łatwo zgubić to, co najważniejsze. Dlatego często pomaga nam prosta, ale wymowna dekoracja w kaplicy czy w przestrzeniach naszego życia. Krzyż, Pismo Święte, symbol drogi, kamień czy świeca potrafią zatrzymać serce i myśl. Czasem wystarczy jedno spojrzenie, by przypomnieć sobie: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.”

Codzienna praca, spotkania z ludźmi, odpoczynek – to wszystko jest dobre i potrzebne. Ale bez pogłębionej refleksji i świadomej pracy nad sobą zaczyna tracić sens. Można działać bardzo intensywnie… i duchowo stać w miejscu. A my nie jesteśmy powołane do „kręcenia się w kółko”, tylko do wzrostu.

Wielki Post nie jest czasem perfekcjonizmu, nerwowego odhaczania obowiązków ani sztywnego trzymania się reguł dla samych reguł. To czas pogłębiania miłości, opartej na trzech filarach: modlitwie, poście i jałmużnie.

Nie chodzi o wyszukiwanie sobie umartwień na siłę. Czasem większym wyrzeczeniem jest:

• uważnie wysłuchać drugiego człowieka,

• zrezygnować z niepotrzebnego komentarza,

• przebaczyć szybciej,

• spojrzeć na siebie z prawdą, ale i z miłosierdziem,

• a przede wszystkim – naprawdę stanąć przed Bogiem, bez masek.

Chrześcijaństwo i życie zakonne to nie są zawody w „najlepsze wypełnianie zasad”. To droga przybliżania się do Jezusa. Krok po kroku. Czasem z entuzjazmem, czasem z trudem. Ale zawsze z nadzieją, że Ten, który nas powołał 140 lat temu, dziś nadal prowadzi nasze Zgromadzenie – i każdą z nas – po drogach, które mają sens.

Niech ten Wielki Post w roku jubileuszowym będzie czasem powrotu do prostoty serca:

• więcej bycia z Bogiem,
• więcej uważności na drugiego człowieka,
• więcej prawdy o sobie
• i mniej pośpiechu, a więcej uśmiechu.